Παρασκευή, 20 Μαΐου 2016

ΤΟ ΣΤΕΚΙ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ: Εξομολόγηση μιας στιγμής

ΤΟ ΣΤΕΚΙ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ: Εξομολόγηση μιας στιγμής: Δύσκολες πάλι οι μέρες!!! Τρέχω καθε μέρα στο νοσοκομείο για να δώσω χέρι βοηθείας σε ένα δικό σου (μας) άτομο που περνάει δύσκολα.  Χ...

Εξομολόγηση μιας στιγμής



Δύσκολες πάλι οι μέρες!!! Τρέχω καθε μέρα στο νοσοκομείο για να δώσω χέρι βοηθείας σε ένα δικό σου (μας) άτομο που περνάει δύσκολα.
 Χτές το απόγευμα θα πήγαινα στόν γιατρό γιατί έχω πάλι ένα θεματάκι όπως τότε που αιμογαρούσε η μύτη μου.
 Ήμουν πιο χαλαρή χωρίς το καθημερινό άγχος να προλάβω να πάω στο νοσοκομείο. Καθόμουν στην στάση του 30 που συνήθως αργεί απέναντι από το γυράδικο και ήμουν χαμένη στις σκέψεις μου. Η Λαμπράκη τέτοια ώρα έχει πάρα πολύ κίνηση και καθώς περνούσαν τα αυτοκίνητα συνέχεια από μπροστά μου εγώ σκεφτόμουν εσένα.
 Έχουμε να ιδωθούμε όλη μέρα, εσύ στην δουλειά, εγώ στο σπίτι, δε σε είδα όυτε νωρίς το απόγευμα που έφυγα για τον γιατρό. Μου λείπεις σε αγαπώ πολύ. Αυτά σκέφτομαι.
 Όσα κι αν έχουμε περάσει και τα πιο πολλά ήταν δύσκολα πάντα λέγαμε ότι υπάρχει μεγάλη αγάπη μεταξύ μας. Είναι η μοίρα μας, είναι το κάρμα μας (που λένε) μα εγώ νομίζω ότι ο Θεός μας θέλει μαζί.
 Περνάει από μπροστά μου μια εικόνα που έχει συμβεί πάρα πολλές φορές, γυρνώντας εσύ από κάποια δουλειά περνάς από τον ίδιο δρόμο με βλέπεις, μου χαμογελάς και εγώ σε βλέπω περνάω απέναντι και τρέχω κοντά σου. Θέλω να δω μέσα στα μάτια σου αυτά που περίμενα όλη την ημέρα.
 Αυτή είναι τελικά η αγάπη, όμορφες στιγμές!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

                   

Σάββατο, 6 Φεβρουαρίου 2016

Χωρίς τσιγάρο

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                Πόσα χρόνια την παιδεύω αυτήν την απόφαση επιτέλους.Εχω 4 μέρες να καπνίσω και πιστέψτε με το θεωρώ άθλο για μένα.Περίπου από τα 20 άρχισα συστηματικά το τσιγάρο και δέν έλεγα να σταματήσω.Κάθε φορά που έλεγα δέν θα ξαναπάρω πακέτο με έπιανε πανικός,ειλικρινά δεν περίμενα οτι θα εχω τόση μεγάλη εξάρτηση.πάντα μα πάντα θα έπερνα τσιγάρα έξτρα πακέτο μην τυχόν και μείνω και ήμουν ικανή να βγώ εξω μέσα στην νυχτα να αγοράσω τσιγάρα για να έχω να καπνίσω το πρωί με τον καφέ, και πολλά άλλα θα έκανα φτανει να μην
εμενα από τσιγάρα..... για τέτοια εξάρτηση μιλάμε!!!!!!!                                                                               Δέν λέω μεγάλες κουβέντες αλλά αρχίζω να πιστεύω αυτά που μου λέγανε ότι ολα είναι μέσα στό μυαλό!!!Νευρίασα τόσο πολύ με τόν εαυτό μου που άφησα τόσα χρόνια να με εξουσιάζει ενα τόσο δα πραγματάκι....... ειλικρινά νευρίασα με μένα.Δέν ξέρω αν θα τα καταφέρω αλλα θα προσπαθήσω το υποσχέθηκα στόν εαυτό μου και είμαι πολύ χαρούμενη.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                          Σας φιλώ γλυκά!!!!!

Κυριακή, 10 Ιανουαρίου 2016

ΑΡΡΩΣΤΟΎΛΑ!!!


Καλή Χρονιά Αγαπημένοι μου Φίλοι!!! Πρώτη ανάρτηση της χρονιάς φέτος και με βρίσκει αρρωστούλα. Που θα πάει ίωση είναι θα κάνει τον κύκλο της, θα περάσει. Εύχομαι η καινούργια χρονιά παρά όλες τις δυσκολίες της να είναι πιο χαρούμενη και πιο ευτυχισμένη για όλους μας. Σας φιλώ γλυκά Σοφία!!!